อักษรควบ หรือ คำควบกล้ำ
อักษรควบ หรือ คำควบกล้ำ คือ พยัญชนะ ๒ ตัวเรียงกัน ออกเรียงกล้ำเป็นพยางค์เดียว
แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท
๑.คำควบแท้
๒.คำควบไม่แท้
๑. อักษรควบแท้ คือ พยัญชนะ ร ล ว ควบกับพยัญชนะตัวหน้า ประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
๑. อักษรควบแท้ คือ พยัญชนะ ร ล ว ควบกับพยัญชนะตัวหน้า ประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
พยัญชนะต้นควบกับ ร
กร ขร คร ตร ปร พร ฟร
กราบ
|
ขรุขระ
|
ครัว
|
ตรง
|
แปรง
|
พระ
|
ขลัง
|
ครอบ
|
เครื่องบิน
|
ปรักปรำ
|
ตัวอย่างประโยค
ข้อควรจำ
1. คำควบกล้ำเวลาสะกดต้องมีพยัญชนะต้นสองตัว โดยจะมี ร รวมอยู่ในพยัญชนะต้น
เช่น กราบ สะกดว่า กร + อา + บ
อ่านว่า กราบ
แปรง สะกดว่า ปร + แอ + ง
อ่านว่า แปรง
2. เมื่อมีพยัญชนะต้นสองตัวแล้วแต่ต้องไม่อ่านออกเสียง อะ กึ่งเสียงที่พยัญชนะต้น
เช่น กราบ สะกดว่า กร + อา + บ
อ่านว่า กราบ
แปรง สะกดว่า ปร + แอ + ง
อ่านว่า แปรง
3. ต้องไม่ใช่คำที่มี ห นำ
เช่น หรอก สะกดว่า หร + ออ + ก
อ่านว่า หรอก

พยัญชนะต้นควบกับ ล
กล ขล คล ปล พล
กลาง
|
ขลััง
|
ตลาด
|
ตลก
|
พลอย
|
กลวง
|
ขลุ่ย
|
คลำ
|
ปลิง
|
พลุ
|
ตัวอย่างประโยค
ข้อควรจำ
1. คำควบกล้ำเวลาสะกดต้องมีพยัญชนะต้นสองตัว โดยจะมี ล รวมอยู่ในพยัญชนะต้น
เช่น กลาง สะกดว่า กล + อา + ง
อ่านว่า กลาง
แปลง สะกดว่า ปล + แอ + ง
อ่านว่า แปลง
2. เมื่อมีพยัญชนะต้นสองตัวแล้วแต่ต้องไม่อ่านออกเสียง อะ กึ่งเสียงที่พยัญชนะต้น
เช่น ตลาด สะกดว่า ตล + อา + ด
อ่านว่า ตะ - หลาด
ตลก สะกดว่า ตล + โอะ + ก
อ่านว่า ตะ - หลก
3. ต้องไม่ใช่คำที่มี ห นำ
เช่น หลอก สะกดว่า หล + ออ + ก
อ่านว่า หลอก
หลับ สะกดว่า หล + อะ + บ
อ่านว่า หลับ

พยัญชนะต้นควบกับ ว
กว ขว คว
กวาด
|
ขวัก
|
ควาย
|
ตัวอย่างประโยค
ข้อควรจำ
1. คำควบกล้ำเวลาสะกดต้องมีพยัญชนะต้นสองตัว โดยจะมี ร รวมอยู่ในพยัญชนะต้น
เช่น ควาย สะกดว่า คว + อา + ย
อ่านว่า ควาย
แขวน สะกดว่า ขว + แอ + น
อ่านว่า แขวน
2. เมื่อมีพยัญชนะต้นสองตัวแล้วแต่ต้องไม่อ่านออกเสียง อะ กึ่งเสียงที่พยัญชนะต้น
เช่น สวาย สะกดว่า สว + อา + ย
อ่านว่า สวาย
สว่าง สะกดว่า สว + อา + ง+ ่
อ่านว่า สว่าง
3. ต้องไม่ใช่คำที่มี ห นำ
เช่น แหวน สะกดว่า หว + แอ+ น
อ่านว่า กราบ
4. ระวังคำที่มีสระ อัว เพราะจะไม่ใช่คำที่มี ว ควบกล้ำ
เช่น สวย สะกดว่า ส + อัว + ย
อ่านว่า สวย
ควร สะกดว่า ค + อัว + ร
อ่านว่า ควร

๒.คำควบไม่แท้ คือ พยัญชนะ ร ควบกับพยัญชนะตัวหน้าประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านไม่ออกเสียง ร ออกเสียงเฉพาะตัวหน้าหรือมิฉะนั้นก็ออกเสียง เป็นเสียงอื่น
คำควบไม่แท้ที่ออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวหน้า ได้แก่พยัญชนะ จ ซ ศ ส ควบกับ ร เช่น จริง ไซร้ เศร้า ศรี ศรัทธา สร้าง เสริม สร้อย สระ สรง สร่าง
คำควบไม่แท้ ท ควบกับ ร แล้วออกเสียงกลายเป็น ซ ได้แก่ ทรง ทราบ ทราม ทราย แทรก ทรุด โทรม มัทรี อินทรี นนทรี พุทรา

